Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Κάθε Πρωτομαγιά είναι μέρα αυτογνωσίας για τον κόσμο της εργασίας. Όχι μουσειακή αναπόληση, αλλά ζωντανή υπενθύμιση ότι κάθε δικαίωμα που σήμερα μοιάζει αυτονόητο: το οκτάωρο, η πενθήμερη εργασία, η άδεια μητρότητας, η σύνταξη, η ίδια η αξιοπρέπεια του μισθωτού, υπήρξε κάποτε αίτημα, αγώνας, και συχνά θυσία.

Το αρχικό αίτημα για οκτώ ώρες εργασίας, οκτώ ώρες ανάπαυσης και οκτώ ώρες για ελεύθερο χρόνο, υπήρξε πολιτική και φιλοσοφική δήλωση: ο άνθρωπος δεν εξαντλείται στον ρόλο του παραγωγού έργου. Η ύπαρξή του περιλαμβάνει τον στοχασμό, την οικογένεια, την κοινωνική συμμετοχή, τη δημόσια ζωή.

Από την ελληνική εμπειρία, οι εργατικοί αγώνες του Μεσοπολέμου, οι μαζικές απεργίες του ’50 και του ’60, η συγκρότηση του μεταπολιτευτικού συνδικαλιστικού κινήματος και οι θεσμοί κοινωνικού διαλόγου που γέννησε, αποτελούν κρίκους της ίδιας αλυσίδας. Ο κάθε σημερινός υπάλληλος, στο τραπεζικό  κατάστημα, σε γραφείο, στην ψηφιακή πλατφόρμα, στέκεται πάνω σε έναν ιστό δικαιωμάτων που ύφαναν προηγούμενες γενιές. Δικαιώματα που, καθημερινά, ζητούν διαρκή επιβεβαίωση ότι εφαρμόζονται.

Η λήθη αυτής της αλήθειας αποτελεί κίνδυνο γιατί ό,τι ξεχνιέται ως κατάκτηση, ξεδιπλώνεται εύκολα ως παραχώρηση.

Στον τραπεζικό κλάδο, ειδικότερα, η Πρωτομαγιά του 2026 μάς βρίσκει μπροστά σε διεκδικήσεις ώριμες και επείγουσες:

  • Καθολική ισχύ των όρων των K.Σ.Σ.Ε. – Αποκατάσταση των μισθολογικών κλιμακίων και της πολυετίας 2012–2023
  • Μόνιμες μισθολογικές αυξήσεις που ενσωματώνονται στη βάση υπολογισμού — όχι εφάπαξ παροχές που εξαερώνονται.
  • Κλαδική Σύμβαση Εργασίας που θα ανταποκρίνεται στην πραγματική παραγωγικότητα του κλάδου και θα εγγυάται αξιοπρεπείς αμοιβές.
  • Μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς  μείωση αποδοχών.

Για άλλη μια χρονιά, η Πρωτομαγιά δεν είναι μόνο γιορτή-μνήμη αίματος και αγώνων. Είναι πρόταγμα για το αύριο και για τις δράσεις που οφείλουμε να αναλάβουμε. Σε μια εποχή που η εργασία επανανοηματοδοτείται από την ψηφιακή μετάβαση, την τεχνητή νοημοσύνη και τις νέες μορφές απασχόλησης, η ανάγκη συλλογικής εκπροσώπησης και διεκδίκησης γίνεται επιτακτικότερη.

Η συνδικαλιστική αναγέννηση που η εποχή απαιτεί δεν θα έρθει από ψηλά. Θα αναδυθεί από τη δική μας κοινή, αποφασιστική παρουσία. Με συλλογική ενότητα και εστιασμένοι σε νέες κατακτήσεις και δικαιώματα. 

Συμμετέχουμε στις συγκεντρώσεις των Εργατικών Κέντρων σε όλη την Ελλάδα.