ΕΙΔΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΗΛΕΡΓΑΣΙΑΣ: Ανατομία μιας «πρωτοποριακής» Σύμβασης

Συνάδελφοι, 

Υπάρχουν συμβάσεις που κατακτώνται. Και υπάρχουν συμβάσεις που απλώς υπογράφονται.

Η Ειδική Επιχειρησιακή Σύμβαση Τηλεργασίας, που έφερε ως επίτευγμα το Προεδρείο του ΣΕΤΠ στις 7 Απριλίου 2026, ανήκει ακλόνητα στη δεύτερη κατηγορία.

Το πλαίσιο διεκδίκησης που κατατέθηκε προς τη Διοίκηση, περιελάμβανε ευρύτατο πεδίο εφαρμογής, οικονομική αντιστάθμιση για τα λειτουργικά κόστη που επωμίζεται ο τηλεργαζόμενος, πλήρη γραφειακό και τεχνικό εξοπλισμό σε όλους, κοινωνικά κριτήρια ένταξης, ολική τηλεργασία ως δικαίωμα για ευαίσθητες κατηγορίες, με προστασία απασχόλησης σε εταιρικούς μετασχηματισμούς ή σε αλλαγές οργανογραμμάτων. Τίποτα από αυτά δεν πέρασε στο τελικό κείμενο — ή πέρασε τόσο περικομμένο, που δύσκολα αναγνωρίζεται πλην ελαχίστων.

Πριν την συνολική κριτική μας, πρέπει να επισημάνουμε ότι το  Προεδρείο του ΣΕΤΠ, συνεχίζει την καθεστωτική του αντίληψη και πρακτική, αγνοώντας το σύνολο του Δ.Σ.

Η Σύμβαση για την Τηλεργασία δεν πέρασε ποτέ από την αναγκαία συνεδρίαση του Δ.Σ. Το ίδιο ακριβώς συνέβη και στην Επιχειρησιακή Σύμβαση που ανακοινώθηκε προχθές η κατάθεσή της προς διαπραγμάτευση. Τα αποτελέσματα αυτής της πρακτικής, αναδεικνύονται στις συνεχόμενες αποτυχίες, με θύματα μόνο τους εργαζόμενους καθώς το Προεδρείο φαίνεται να μην διαπραγματεύεται αλλά μάλλον να συναλλάσσεται πλέον με τη Διοίκηση, αποκομίζοντας οφέλη που δεν απολαμβάνουν όλοι οι εργαζομενοι, παρά μόνο οι ίδιοι. 

Το ιστορικό της Σύμβασης: Στις 7/2/2025 σύσσωμο το  ΔΣ του Συλλόγου αποφάσισε την κατάθεση για διαπραγμάτευση με τη Διοίκηση  ενός ολοκληρωμένου πλαισίου Επιχειρησιακής Σύμβασης Τηλεργασίας, Αντί επιτάχυνσης και εύλογης ολοκλήρωσης καθώς δεν υπήρχαν άλλες θεσμικές υποχρεώσεις υπογραφής συμβάσεων, η διαπραγμάτευση ακινητοποιήθηκε — για να ολοκληρωθεί, άνευ εξηγήσεων, επτά ακριβώς ημέρες πριν από τη Γενική Συνέλευση. Η σύμπτωση αυτή δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με αφέλεια. Η σύμβαση τηλεργασίας δεν υπογράφτηκε γιατί ωρίμασαν σήμερα οι συνθήκες διαπραγμάτευσης. Υπογράφτηκε γιατί ωρίμασαν οι επικοινωνιακές ανάγκες ενόψει και της Γενικής Συνέλευσης.

Το πλαίσιο κριτικής:  

1. Η σύμβαση δεν εισάγει, όπως ισχυρίζεται η κοινή ανακοίνωση πρωτοποριακές ρυθμίσεις, απλά εξειδικεύει — ούτε επεκτείνει — τη ρύθμιση της Κλαδικής Σύμβασης που επιτρέπει έτσι κι αλλιώς έως δύο ημέρες τηλεργασίας εβδομαδιαίως και επαναλαμβάνει θέματα υφιστάμενης εργασιακής νομοθεσίας σε σχετικά ζητήματα δικαιωμάτων. Η Σύμβαση θα ισχύσει για όσους αφορά από την 1/5/2026. Λήγει στις 31/10/2027, για τη συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων· στις 30/4/2028 για τις  ειδικές κατηγορίες. Ρητή λήξη, ρητή επιστροφή στο πρότερο καθεστώς, ενώ ο κλάδος ψηφιοποιείται με αμιγώς ψηφιακές τράπεζες, ρητή ημερομηνία λήξης δίχως να υπάρχει εύλογη αιτία.
2. Εξοπλισμός: Ζητήθηκε πλήρης εργονομικός εξοπλισμός ή αποζημίωση αγοράς για όλους. Συμφωνήθηκε εργονομική καρέκλα μόνο για την ολική τηλεργασία, χωρίς γραφείο, χωρίς ερμάριο, χωρίς αποζημίωση για όλους.
3. Αποζημίωση: Η Τράπεζα –σύμφωνα με έγκυρες μελέτες υπολογισμού για τις οικονομικές επιδράσεις της τηλεργασίας από την πλευρά της εξοικονόμησης πόρων– μπορεί να ωφελείται ετησίως σημαντικά ποσά των λειτουργικών της εξόδων για κάθε μια ημέρα τηλεργασίας. Την ίδια στιγμή ο τηλεργαζόμενος θα επιβαρύνεται εξ ολοκλήρου το λειτουργικό κόστος για την παροχή της τηλεργασίας, λαμβάνοντας ως αντιστάθμισμα 10-12 ευρώ μηνιαίως με βάση την εργατική νομοθεσία.
4. Ολική τηλεργασία: Ζητήθηκε για υγεία, οργανωτικές αλλαγές, ΑΜΕΑ, γονείς, φροντιστές, και συναδέλφους μακριά από τον τόπο εργασίας τους. Συμφωνήθηκε μόνο για δημόσια υγεία ή τεκμηριωμένο κίνδυνο υγείας. Η ολική τηλεργασία ως προστατευτικό δίχτυ σε περιπτώσεις αναδιαρθρώσεων εξαφανίστηκε.
5. Η ουσία: Η Διοίκηση αποδέχθηκε το ελάχιστο που μπορούσε να διαχειριστεί στο πλαίσιο της εταιρικής της κουλτούρας. Το Προεδρείο το παρουσίασε ως πρωτοποριακό επίτευγμα απλά υπερτιμώντας με τη γνωστή χειραγώγησή του για το αποτέλεσμα. Η πραγματικότητα βρίσκεται ανάμεσα σε αυτές τις δύο αφηγήσεις — και είναι λιγότερο κολακευτική και για τις δύο πλευρές.

Το αδιάσειστο συμπέρασμα

Συνάδελφοι, 

Κάθε σύμβαση, έστω και ατελής, χαράζει ένα σύνορο κατάκτησης. Από τη στιγμή που μπαίνει μελάνι στο χαρτί, τίποτα δεν είναι ανύπαρκτο. Η υπογραφή της θέτει έτσι κι αλλιώς τη βάση για μια επόμενη διαπραγμάτευση που οφείλει να είναι θεσμική περισσότερο τολμηρή, πιο θεμελιωμένη στα δεδομένα και πιο πιστή στη συλλογική βούληση όσων εκπροσωπεί. Ακόμη όμως και υπό αυτήν την οπτική η Σύμβαση που υπεγράφη, μηδενίζει ρητά κάθε τι θετικό που υπάρχει στη σύναψη της καθώς λήγει οριστικά και συγκεκριμένα. 

Στη δικιά μας περίπτωση ούτε θριαμβολογίες χωρούν, ούτε αδικαιολόγητη αποθέωση και ψέματα ότι π.χ. η τηλεργασία μειώνεται διεθνώς, όταν λάβουμε υπόψιν τις συνθήκες στον κλάδο μας.

Αυτό που χωρεί είναι μία ειλικρινής αναγνώριση: υπεγράφη μια σύμβαση περιορισμένης εμβέλειας, χωρίς συλλογική εντολή, αναιτιολόγητα χωρίς θεσμική διάρκεια, και χωρίς να αντιμετωπιστούν τα ουσιαστικά ζητήματα που βαρύνουν τους εργαζόμενους παρά τη διαφαινόμενη δήθεν «διευκόλυνση-παροχή» που επίπλαστα κάποιοι σκέφτονται.

Ο συνδικαλισμός δεν είναι μια μυστικιστική τελετουργία υπογραφής. Είναι αδιαπραγμάτευτη υπόθεση αλήθειας απέναντι στους συναδέλφους.

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς,