Η Ενοποίηση ως πράξη συνείδησης και Ιστορικής Ευθύνης
Συνάδελφοι,
Στην έναρξη της νέας χρονιάς, πέραν του κορυφαίου κλαδικού ζητήματος που βρίσκεται αυτήν την περίοδο σε εξέλιξη, επανερχόμαστε σε ένα ακόμη ζωτικό θέμα για την εργασιακή μας ζωή στην Τράπεζα Πειραιώς.
Κι αυτό διότι υπάρχουν στιγμές στην ιστορία ενός συλλογικού σώματος, όπου η ανάγκη υπερβαίνει την επιθυμία, και η πράξη γίνεται επιταγή της συνείδησης υπό την πίεση των συνθηκών. Η ενοποίηση των Συλλόγων στην Τράπεζα Πειραιώς δεν είναι πια ένα αίτημα· που σήμερα για άλλη μια φορά επαναλαμβάνουμε, είναι μια ιστορική υποχρέωση. Όχι απέναντι σε θεσμούς, αλλά απέναντι στους ανθρώπους που τους συγκροτούν.
Η νέα Τράπεζα Πειραιώς λειτουργεί πια ως ενιαίος οργανισμός. Οι εργαζόμενοι ακόμη παραμένουν συνδικαλιστικά διασπασμένοι. Έξι Σύλλογοι, έξι διαφορετικές φωνές, έξι διαφορετικές στρατηγικές όμοιες και διαφορετικές. Η εικόνα αυτή δεν είναι απλώς αναποτελεσματική· είναι βαθιά υπαρξιακή. Δείχνει την αδυναμία μας να αναγνωρίσουμε ότι η ενότητα δεν είναι απώλεια ταυτότητας, αλλά υπέρβαση εγωισμών.
Ο κατακερματισμός δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Είναι πολιτικό. Είναι η έκφραση μιας κουλτούρας που προτιμά την εσωστρέφεια από τη συλλογική διεκδίκηση, την αναπαραγωγή πελατειακών πρακτικών, την προσωποπαγή προβολή από τη θεσμική ενότητα, τη διατήρηση αποκεντρωμένων μικροεξουσιών, από την οικοδόμηση ενός ισχυρού μετώπου κατάκτησης και εφαρμογής δικαιωμάτων.
Η Συλλογική Ενότητα στον ΣΕΤΠ, από την ίδρυσή της το 2014, υπήρξε σταθερός φορέας της πραγματικής ενότητας. Δεν αρκεστήκαμε σε ευχολόγια. Ενώσαμε τέσσερις Συλλόγους. Δείξαμε ότι η ενοποίηση είναι εφικτή, όταν υπάρχει πολιτική βούληση και θεσμική σοβαρότητα. Από πέρσι το 2025 θέσαμε να παρθούν σχετικές αποφάσεις από όλους τους Συλλόγους στις Γεν. Συνελεύσεις. Ουδέν, γραφειοκρατικές δικαιολογίες και υποσχέσεις !
Η πραγματική ενοποίηση δεν είναι απλώς μια οργανωτική αναδιάρθρωση. Είναι μια πράξη πολιτικής ωριμότητας. Είναι η απάντηση στη μισθολογική στασιμότητα, στην απορρύθμιση της εργασίας, στην αυθαιρεσία απώλειας δικαιωμάτων. Είναι η βάση για να διεκδικήσουμε όσα μας ανήκουν: αξιοπρέπεια, εξέλιξη, δικαιοσύνη.
Το 2026 ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ πρέπει να είναι το έτος της πράξης. Το έτος που η απόφαση των Συνεδρίων της ΟΤΟΕ – «Μία Τράπεζα, Ένας Σύλλογος» – θα γίνει πραγματικότητα. Το έτος που οι εργαζόμενοι θα αποκτήσουν ενιαία, ισχυρή, και ανεξάρτητη εκπροσώπηση.
Ευχής έργον θα είναι όλοι οι Σύλλογοι, ξεκινώντας από τους δύο μεγαλύτερους, να αναλάβουν εφέτος την ιστορική ευθύνη. Να θέσουν το θέμα της ενοποίησης στην κορυφή της ατζέντας. Να προχωρήσουν σε αποφάσεις που θα τιμήσουν την εμπιστοσύνη των εργαζομένων και θα ενισχύσουν τη συλλογική μας δύναμη.
Η ενότητα δεν είναι απλώς στρατηγική. Είναι ηθική υποχρέωση. Είναι η μόνη απάντηση στην εργοδοτική υπεροχή. Είναι η μόνη βάση για ένα δίκαιο μέλλον.
Η Ενότητα είναι η Δύναμή μας. Το 2026 είναι η χρονιά μας. Ας μην την αφήσουμε να χαθεί.